Cuma!

Çok yoğun bir hafta geçirdim.Ve aslında kendimi de çok iyi hissetmiyorum.Canımı sıkacak ufak tefek bir şeyler oldu ama ufak tefek olduklarını kendime hatırlatarak moralimi yüksek tutmaya çalışıyorum.

İnsanlarda en önem verdiğim özelliklerden biri samimiyet.Tahammül edemediğim duygu da kıskançlık.Kıskanç ve samimiyetsiz insan ise bende anlatılamaz hisler uyandırıyor.Arkadaş olmasan bile iş gereği, ilişkiler gereği tahammül etmen gerekenler oluyor.Muhatap bile olmak istemediğin insana tahammül etmek.Merhaba yetişkin hayatı!

Ben çok güzel değilim, çok zengin değilim, çok akıllı değilim, üzüntülerim, dertlerim, sıkıntılarım var.Her şeyin dört dörtlük olduğu hayatlar vardır belki benimki öyle değil ama ben elimde olanlarla mutluyum.

Benden daha güzel olan insanları üzmeye çalışmak yerine daha güzel olmak için yüzüme bal sürüyorum :), spor yapıyorum.Ya da daha akıllı olabilmek için kitap okuyorum.Yine de ne yaparsam yapayım olamayacağım şeyler var.Daha uzun boylu olamam mesela ya da ne kadar spor yaparsam yapayım bacaklarım bir "Elle Macpherson" bacağı olmayacak ama ne yapayım şimdi Elle'ye laf mı sokayım ya da hakkında sağda solda gerçek olmayan konuşmalar mı yapayım:))

Bu kıskançlık ve samimiyetsizlik konusunda daha uzun yazarım da bir cuma yazısına yakışmaz.Cuma demek mutluluk demektir.İçimizdeki sıkıntıları unutmak demektir.Cuma günü yağmurdan sonra açan güneştir.

Sizi mutlu edeceği kesin bir video ile başlayalım.Beni oldukça mutlu etti.

Saçınızı kolayca güzel bir şekle sokmak da sizi mutlu edecektir.İşte bu TIK da bunun için:)

Çocuklarınızla geçireceğiniz güzel zamanlar  da mutluluğa giden bir yol olabilir.

Evinizi güzelleştirmek, yapacağınız ufacık bir değişiklikle çok farklı bir hava katmak da bir mutluluk sebebi.İşte evinizdeki , apartmanınızdaki merdivenler için harika bir fikir !

Telefonunuz bir Iphone'sa onunla  ilgili hiç bilmediğiniz 21 şey! Kesin bir mutluluk sebebi:)

Komik bebek fotoları kimi mutlu etmez ki?

Bu sitede satılan tazecik sebzeler ve otlar da mutlu olmak için harika bir sebep sanki.(Şevket-i Bostan mesela başlıbaşına bir mutluluk sebebi!)

Şimdi yeterince mutlu olduysak haftasonu başlasın!

İç hesaplaşma

Bugünlerde benim açımdan işler biraz karışık aslında.Hayatın rutininden şikayet edip sonrasında da olagelen en ufak değişiklikte altüst oluyorum! Herşey yolundayken "sağlık olsun gerisi boş" diyip ama sonra ufak tefek meselelerin aklımın bir köşesinde beni yiyip bitirmesine, modumu düşürmesine izin veriyor olmama çok kızıyorum.

Bakıcımızın maaşına zam istemesiyle başladı her şey.Ben her sene belli bir miktar artış yaparken o daha fazla bir artış talep ediyor.Sonuçta ben bir memur olarak maaşıma %3'lük bir zam alırken bakıcım çok daha yüksek bir zam alıyor.Bu zam içinde çeşitli bahaneler öne sürüyor.En son olayda da yine zam istedi ve sonuçta elbette zam yaptım.

Fotoğraflarım ortadayken bakıcımın özel hayatıyla ilgili bir şeyler yazmak istemiyorum ama sonuçta sorunun benim verdiğim parayla çözülmeyeceği kesin.Onunla konuşurken çok üzüldüm ve istediği zammı yaptım ama bu bir yıl içinde ikinci zam olmuş oldu.İlk zammı yaptığımızda altı aylık bir süre için daha fazla bir zam talep etmişti.Altı ayın sonunda biz ona zammı geri almayacağımızı ama seneye de zam yapmayacağımızı söyledik.Kabul etti.Ve işte daha bir kaç ay geçmeden bu kez ikinci zam.

Sonra kendimi kandırılmış hissettim, sonra böyle hissettiğim için kendime kızdım.Verdiğim para şu anda işe başlayan yeni bir bakıcıya vereceğim para kadar.Eskiden beri bizde çalıştığı için ben ayrıca haftada bir temizlik için başka bir hanım aldığım için belki daha az alması gerekirdi ama sonuçta bu bakıcıyı çıkarıp yenisini alsam aynı parayı paşa paşa vereceğim.E o zaman neden yıllardır benimle çalışan, sevdiğim bu kadına vermeyeyim?

Neden ilk anda böyle düşünemiyorum?

Kızım ona alışık, evin düzenini biliyor ve kesinlikle iyi niyetli bir hanım.Benim gibi samimi hisler delisi bir kadın için bu iyiniyet meselesi çok önemli.Ben iyiniyetli olmadığını düşündüğüm insanlara tahammül edemiyorum.Bir eksik olduğunda niyetinden emin olduğum için gülüp geçebiliyorum.

Sonra Duru'nun okul meselesi takılıyor aklıma.Seneye kreşe başlayacak.Hangi okula vermeliyim acaba? Muhtemelen iş yerinden arkadaşlarımın verdiği okula vereceğim.Ama aklım da karışıyor çünkü gönlümden geçen bir devlet okulunun anaokuluna göndermek.Okula yarım gün gitse daha iyi olur gibi geliyor bana.Daha beş yaşında neden bütün gün evinden uzak olsun ki? Ama iş arkadaşlarımın çocuklarının 3,5 yaşından beri kreşe giden çocukları da beni kızımla ilgili yanlış mı yapıyorum acaba stresine sokuyor.Acaba okula göndermekte geç mi kalıyorum?

İki sene sonra anaokuluna vereceğiz malum.Kızımı ilkokula göndereceğim okulun anaokuluna vermeye karar verdim.Böylece 1. sınıf uyumunda daha rahat oluruz diye düşündüm.Aynı çocuklarla beraber 1. sınıfa geçerse çevre tanıdık olursa daha kolay olur onun için.İki farklı zamanda iki ayrı okula alışmakla uğraşmaz.Dolayısıyla da benim bu seneden ilkokul öğretmeni araştırmaya başlamam gerekiyor.Haha olay nasıl bu hale geldi anlamadım ama daha dün doğan kızıma ilkokul öğretmeni araştırıyorum sayın okur.#zalimsinzaman

Bu noktada da bu konuyu stres yapacak kadar çok düşünüyor olmama kızıyorum.Bir şekilde her şey yoluna girecektir.İş yerinde Duru ile yaşıt çocuğu olan arkadaşlarım var sonuçta.Hep beraber bir yol çizeriz.Bakalım:)

Ve sonuçta her şeyin ötesinde bugün CUMA! Kocaman bir haftasonu bizi bekliyor:)Biz bu haftasonu G.Antep'e gitmeyi planlıyorduk.Orada yaşayan arkadaşlarımızla buluşup hayvanat bahçesini gezecek bol bol yemek yiyecektik.Ama haftasonu yağışlı göründüğü için bu planımızı erteledik.Bu haftasonu için de yeni bir plan yapmadık.Tek planımız pazar günü Sütişe kahvaltıya gitmek.Bu kez başbaşa gideceğiz muhtemelen.

İşte böyle.Herkese süper eğlenceli, sağlıklı ve mutlu bir haftasonu diliyorum.Her daim bir çocuğun kaydıraktan kayarken hissettiği gibi mutlu ve gamsız hissedelim.