Park park gezmeye başladık!

Havaların ısınmasıyla birlikte bizim park park gezmelerimiz de başladı.Akşam eve giriyorum bir on dakika sonra hazırlanıp çıkıyoruz.Hemen her gün farklı bir aktivite yapıyoruz.Bir gün evin yakınındaki zıp zıpa gidiyorsak bir diğer gün uzak parka gidiyoruz.Bir kaç gün önce de Pınar Mahallesindeki Engelsiz Parka gittik.Ben bu parkı çok seviyorum.

Parkın her yeri fotoğref çekmeye çok elverişli.Fotoğraf çekme işinin yaşamaya engel olmaması için bir kaç poz sonrasında makinayı kapatıyorum.Bu fotoğraflarda en hoşuma giden şey ise Duru'nun sakızı oldu:))

İki sakızı birleştirip çiğniyor sıpa:) Sakızı ağzından büyük:)

Park park gezmek

Geçen yazıda bahsettiğim her güne bir park projesinin ikinci parkı işte bu park.Kışın yanından geçerken dikkatimi çekmişti, çok renkli ve büyük bir alan.Diğer favori parkımızda geçen seneden beri sık sık gittiğimiz ancak blogda fotoğrafları olmayan kızımla benim "uzak park" olarak bahsettiğimiz bir park.Gelecek sefer orada da fotoğraf çekmek istiyorum çok daha yeşil ve güzel bir park çünkü.

Burası yan yana iki parktan oluşuyor ve çok renkli oyuncaklar var.Paten kayan ya da bisiklete binen çocuklar da vardı.Alttaki fotodaki Duru'yu görebildiniz mi:) Anne buradan kayarken düşebilirim gel diye sesleniyor:)) Bkz.

Artık tanıyorsunuz kucağındaki bebek "kardeşi".Evden çıkarken içerde unutmuşuz, geri dönmek zorunda kaldık:)Onunla kaydı, onunla sallandı, onu kaydırdı ve hatta salladı:)) Bir çocuk ona yaklaştığında hemen kardeşine sarılıp asla vermeyeceğini belli ediyor.Çocuğun alma niyeti yoksa bile Duru'nun tavrından etkilenip saldırıya geçiyor çoğu zaman.Küçük bir kız kardeşine vurdu diye ağladı da biraz:)

Kızım bir çocuk sana vurursa sen de ona vur diyorum.{Senden küçükse vurma ama}.Ağlarken "neden sen de vurmadın?" diye sordum.Anne bana vurmadı ki kardeşime vurdu dedi:)

Başka parklarda görüşmek üzere.Hoşçakalın :)

                                  
                                     

Kuş besledik!

Bizim parkın içinde bir bölüm var.Yem alıp kuşlara atabiliyorsunuz.Biz sık sık gidiyoruz.Duru hayvanları çok seven bir çocuk ben de bundan çok memnun olan bir anneyim:)

Aşağıda fotoğraflarını göreceğiniz günün sonu biraz pis bitti ne yazık ki. Tüm park kuru iken bu bölümün çamur olmasını bir türlü anlamıyorum.Kuş yemi bittikten sonra zavallı kızım heyecanla koşarken boylu boyunca çamura düştü:))) Onu kurtarmaya giden ben de çamura saplandım.Çok eğlenceliydi:)))

Bu mutluluğu görmek her yorgunluğa değer ! Çok seviyorum kızım seni:)

Bir hafta

Bir haftadır yoktuk buralarda.Eşimin dört günlük bir iş gezisi vardı ,biz de kızımla bir haftalığına annemlerin yanına gittik.Kızım anneanne, dede ve dayı sevgisi ile sarmalandı, ben de biraz  dinlendim.

Bu bir haftada kızım bir sürü dondurma yedi, istediği marka sakızı{tipitip} bulmak için babam marketleri talan etti, en sevdiği yemekler yapıldı, evde istinasız herkes onunla oturup hamurdan ipekböceği yaptı, park park dolaştırıldı ve nihayetinde en beğendiği parka her akşamüstü götürüldü, aynı kitap farklı kişilerce peşpeşe beş kez falan okundu:) Bir sürü alışveriş merkezinin bir sürü oyun alanına gidildi, oyuncaklara koca kazık annenin binmesi için ısrar edildi gibi güzellikler de oldu tabi:) :

Eve döndük, valizi yerleştirdim, işe başladım ve her şey eski haline döndü.Ne kadar anne evi de olsa, ne kadar daha az yorulsam da insanın evi gibisi yok be sayın okur ! Çiçeklerimi , evimin kokusunu, yatağımı ,mutfağımı ve hatta apartmanımızı dahi özlemişim.

This is photobomb !

Arkadaşlarımızla bizim parka gittiğimiz bir gün yanımda büyük fotoğraf makinası vardı.Kızlarının fotoğrafını çekmeyi teklif ettim.Hem benim için pratik olacaktı hem de onlara harika bir hatıra hediye etmiş olacaktım.Da işte işler planladığımız gibi gitmedi.Tatlı Canan'ın bir kaç kare tek fotoğrafını yakaladım ama geneli ne yazık ki Duru tarafından sabote edildi.

Tam Canan'ı tek yakalamışım , fotoğrafı çekmeye hazırım hop Duru koşa koşa gelip Canan'ın yanında dikiliveriyor:)Hele şu en son karede Canan'ın sadece saçı ve bir bacağı görülebiliyor çünkü Duru yanında durmanın yeterli olmadığına karar verip kızcağızın önüne geçiverdi:))

Bu fotoğrafa gülmekten ölüyorum sayın okur.Nedir bu photobomb diyorsanız böyle buyrun !

Parkta bir gün

Geçen haftasonu eşimin işi vardı.Kızımla günü açık havada geçirmek istedim.Caddelerde dolaştık, yemek yedik ve sonunda yolumuz aşağıdaki parka düştü.Ben küçük bir kızken {çok eskiden yani} bu park kalın duvarlarla çevriliydi.Duvarların arkasında kötü şeylerin olduğu söylentisi sebebiyle kimseler içeri girmeye cesaret edemezdi, kalın duvarların etrafında dolaşır dururduk.

Şimdilerde ise aşağıdaki fotolarda da görebileceğiniz gibi neredeyse bir cennet bahçesi ve her köşesinde bir çocuk, bir aile,bir yaşlı amca, bir köpek görmek mümkün.Parka girmeseniz bile etrafından geçerken dahi yemyeşil görüntüsü insanı mutlu ediyor.Şehrin göbeğinde bir vaha gibi uzanan bu park gibi nice parkla diliyorum!

Köpekler,kediler de unutulmamış.Çok tatlı bir hayvan çeşmesi:

Diğer ağaçların arasından uzanan bir palmiye.Büyük aşkım !

Parkın girişinde güvercinler var.Para ile yem atabiliyorsunuz.Çok şirinlerdi.

Ortam o kadar yeşil ve güzeldi ki her fotoğraf güzel çıktı.Kızımla tonla fotoğraf çektik.Poz verdirmek için epey dil döktüm ama aşağıdaki gibi şirin pozlar yakalamayı başardım:

Bol bol koştu.O kadar çok koşarken çekilmiş fotoğrafı var ki.Eleme yapmak çok çok zor oldu.Her adımını fotoğraflamışım neredeyse:)Aşağıdakiler yüzlerce fotoğraf arasından zar zor seçebildiklerim.Yani yerim olsa, okurları kaçırmayacağını bilsem hepsini yayınlamak isterim;)

Kızımın çocukluğunu düşündüğünde saçlarının rüzgarda uçuştuğu, özgürce koştuğu anıları olsun istiyorum.Duvarların arasında büyüyorlar maalesef.Sık sık parklara götürüyorum ama yeterli değil gibi geliyor hep.Fotoğraflar biraz da bu annelik vicdan azabıyla çekilmiştir:)

Bol eğlenceli,ailece geçirilen bir haftasonu diliyorum herkese !

Statik elektrik

Şimdi Duru cidden çok "tedbirli" bir çocuk.Bir şeyin ona zarar vereceğini düşünüyorsa mümkün değil yapmaz,yaklaşmaz.Bkz hayvanat bahçesi gezimiz:)

Bir gün bir park günü kaydıraktan kaydı, bana koştu, dokundu ve statik elektrikle çarpıldık.Ben güldüm ,O ise çok korktu.Bana bir süre dokunmadı ben ona dokunmaya çalışınca kaçtı filan.

Ona büyük bir insan gibi davranmaya çalışıyorum dolayısıyla da statik elektrikten bahsetim kısaca.Ne kadar anladı bilemeyiz elbette ama çarpılma hissinin kaydıraktan kaydığı için olduğunu anladığı kesin.O zamandan beri kayma lafı oldu mu biraz geri duruyor, "kaydıraktan kayarsam çarpılır mıyız?" diye endişeleniyor.

Aşağıdaki fotolar kızımızın kaydıraktan kaysam mı kaymasam mı kararsızlığı.Sonuçta kaydı mı sizce?

:)Elbette hayır! Merdivenlerden geri indi :)